Nacionalni park Berhtesgaden i dvorac Nojšvanštajn

Nacionalni park Berhtesgaden, jedini alpski nacionalni park u Nemačkoj, nalazi se na jugoistoku zemlje, u Bavarskoj, koja se graniči sa austrijskom pokrajinom Salcburg. Njegov visok, planinski pejzaž karakterišu guste šume, strma, stenovita pročelja planina, krševite litice, duboki klanci i glečeri, koje dopunjavaju idilični pašnjaci i blage doline.
Alpske regije na jugu pripadaju bavarskoj teritoriji još od ranog srednjeg veka, kada su naseljena brojna, planinska sela, uključujući i Berhtesgaden.
Nacionalni park Berhtesgaden zauzima površinu od 210 km2, uključujući i masiv Vacman, koji se izdiže impresivnih 2.173 m iznad nivoa mora, i Kenigze, božanstveno glečersko jezero, koje zauzima površinu od 5,2 km2, okruženo veličanstvenim planinama, a koje veoma voli bavarska kraljevska porodica.
Još jedan značajan vrh u ovom predelu je 1.835 m visok Kelštajn, sa Kelštajnhausom, Orlovim gnezdom, kućom koja je izgrađena kao poklon za Hitlerov pedeseti rođendan i iz koje se pruža neverovatan pogled na dolinu. Obližnji ostaci Hitlerovog kompleksa u Obersalcuburgu su popularna destinacija za obilazak.
Grad Berhtesgaden se nalazi odmah severno od nacionalnog parka. Osnovan 1102. godine i poznat po nalazištima soli, grad je nekoliko puta tokom svoje istorije bio pod vlašću Austrije, Francuske i Bavarske. Njegovi rudnici soli privlače i do 40.000 posetilaca godišnje.
Nacionalni park koji je UNESCO 1990. proglasio za Rezervat biosfere jeste dom divokoza, srna, crvene lisice i beloglavog orla. Orao bradan, suri orao i planinski vrabac se ređe mogu videti.
Izgrađen na 92 m visokom brdu, Nojšvanštajn, kraljevska palata u Bavarskim Alpima u Nemačkoj, najpoznatija je od tri kraljevske palate izgrađene za Luja II od Bavarske, koga nekada zovu “ludi kralj Ludvig”.
Nazvan po vitezu iz Vagnerove opere Loengrin, zamak je projektovao Kristijan Jank. Izgrađen u blizini Hoenšvanagaua, gde je Ludvig odrastao, u jugozapadnoj Bavarskoj, u blizini granice sa Austrijom, ogromni zamak izgrađen iz kaprica je tako spektakularan da je inspirisao Volta Diznija  da ga iskoristi kao model za Pepeljugin zamak, koji je Diznijev logo.
Ludvig je skinut sa vlasti pre nego što je zamak dovršen, a otvoren je za javnost posle njegove misteriozne smrti 1886. godine. Zamak je otelovljenje romantizma iz XIX veka i do njega se dolazi krivudavim putem koji vodi od doline do prednje kapije. Zamak je mešavina srednjovekovnih detalja kao što su uske spiralne stepenice i mnoštvo kula i tornjeva, i naprednih građevinskih karakteristika kao što su grejanje, vodovodne instalacije na svim spratovima i toaleti koji sami puštaju vodu.
Posle 17 godina rada, samo 14 od 360 prostorija je završeno pre Ludvigove smrti, ali su one vredne putovanja.
Prestona dvorana je dizajnirana u bogatom vizantijskom stilu kao Parsifalova dvorana sa Gralom. Inspirisana Aja Sofijom u Istanbulu, u dvospratnoj prestonoj dvorani se nalazi niz stubova napravljenih od imitacije porfira i lapisa lazulija.
Ludvigova opsesija legendama koje su inspirisale Vagneorovu operu se nastavlja u drugim sobama: Tanhojzer u radnoj sobi, pećini i stakleniku, Loengrin u salonu i radnoj sobi, Nibelungenlid u trpezariji i donjoj dvorani i Majserzinger fon Nirnberg u garderobi. U spavaćoj sobi, opremljenoj u neogotičkom stilu, nalaze se slike koje prikazuju scene iz Tristana i Izolde. Dvorana pevača, na četvrtom spratu, iznad pećine, takođe je ukrašena epizodama iz Parsifala.
Ali Nojšvanštajn ne svedoči samo o opsednutosti jednog čoveka svojim srednjovekovnim precima. To je prelepo vizionarsko mesto, koje je savršeno izgrađeno među neverovatnim krajolicima Bavarskih Alpa.